Τι να κάνουμε (και πάλι)..

Τι περιμένουμε ή τι θα θέλαμε (καλύτερα) από τον πρωθυπουργό Παπαδήμο.
1. Να διασφαλίσει την Ευρωπαϊκή μας προοπτική
2. Να κάνει ό,τι χρειάζεται για να ισοσκελίσουμε (τουλάχιστον) τον πρϋπολογισμό.

Το πρώτο θα το κάνει.
Το δεύτερο, δεν ξέρω αν θα το πετύχει.
Το σίγουρο είναι ότι δεν πρέπει να συνεχιστεί η αποτυχημένη πολιτική με τις οριζόντιες δράσεις επί δικαίων και αδίκων. Επιτέλους, χρειάζονται στοχευμένα μέτρα.

1. Μισθολόγιο στον στενό και ευρύτερο δημόσιο τομέα, με πλαφόν στις αμοιβές. Να μη θιγούν καθόλου οι χαμηλόμισθοι (μισθοί κάτω από τα 1000 ευρώ ανά μήνα), τόσο στον δημόσιο, όσο και στον ιδιωτικό τομέα.

2. Ενίσχυση της επιχειρηματικότητας, όχι με επιχορηγήσεις, αλλά με δύο τρόπους α) ισχυρή μείωση της γραφειοκρατίας και β) απλά φορολογικά κίνητρα, αντί άλλων ενισχύσεων.

3. Κατάργηση του κώδικα βιβλίων και στοιχείων και όλων τα παλιών φορολογικών νόμων. Αντικατάστασή τους από ένα απλό και σαφές νέο φορολογικό νομοσχέδιο.

4. Νέο ασφαλιστικό νομοσχέδιο, με ΕΝΑΝ κρατικό φορέα ασφάλισης για ΟΛΟΥΣ τους Έλληνες και ανταποδοτικό χαρακτήρα. Αναλογιστική μελέτη για να προσδιοριστεί το ύψος των παροχών. Ελάχιστη σύνταξη για όλους και επιπλέον παροχές από το πρώτο ένσημο. Ο λόγος προσφοράς στο σύστημα προς παροχές από το σύστημα ξεκινά από το μηδέν/ελάχιστη σύνταξη και βαίνει αυξανόμενος από τα μικρά προς τα μεγάλα εισοδήματα.

5. Κατάργηση ΟΛΩΝ των αργομισθιών ΠΑΝΤΟΥ.

6. Κατάργηση ΟΛΩΝ των κοινωνικών πόρων προς διάφορες, συνήθως ισχυρές, κοινωνικές ομάδες. Αν κάποιοι εξ αυτών παραμείνουν, διοχετεύονται στο κοινό ασφαλιστικό ταμείο όλων των Ελλήνων.

Τα παραπάνω είναι προφανώς ενδεικτικά του τι πρέπει να γίνει.
Δεν γνωρίζω αν και πόσα από αυτά θα μπορέσει να υλοποιήσει ο Παπαδήμος, δεδομένου ότι θίγουν τους κομματικούς μηχανισμούς.

Το δημοψήφισμα

Μου έστειλαν το παρακάτω και το αναρτώ. Ικανοποιεί τα κριτήρια του blog apla-kai-sta-isa.

--------------------------------------------------------------------------------
Ας πω και εγώ μια γνώμη... Με τον απλό τρόπο που συνηθίζω να βλέπω τα πράγματα.
Το κούρεμα μας χαρίζει 100 δις. Δεν μας τιμάει να μην πληρώσουμε τα χρέη μας, αλλά η αδυναμία μας να ξεχρεώσουμε οδήγησε στο κούρεμα αυτό. Χάρη μας κάνουνε, δεν θα πούμε όχι.
Με το κούρεμα όμως πάει και η υποχρέωσή μας να βάλουμε τάξη στη χώρα.
Αυτό θα πει, σφίξιμο ζωναριού.
Το οποίο ΠΡΕΠΕΙ να γίνει, αλλά δυστυχώς δεν γίνεται με τον τρόπο που πρέπει. Τα έχουμε ξαναπεί αυτά όμως.
Μην επαναλάβω πάλι τον εξάψαλμο κατά των πασοκικών πρακτικών.

Πέρα από τον κοσμάκη που χάνει το έδαφος κάτω από τα πόδια του, ποιοι μεγαλοπιασμένοι χάνουν;
1. Οι τραπεζίτες, λόγω των κοινών μετοχών με τις οποίες θα γίνει η είσοδος των νέων κεφαλαίων που θα στηρίξουν τις τράπεζες.
2. Τα αστέρια των ΜΜΕ, εφημερίδες και κανάλια κάθε λογής και μορφής, που όλα επιβιώνουν χάρη σε θαλασσοδάνεια από τις τράπεζες.
Γιατί λοιπόν λυσσάξανε τα ΜΜΕ;
Μα γιατί τελειώνουν οι παχειές αγελάδες της λαμογιάς τους. Γνωστή εφημερίς έφαγε πόρτα από μεγάλη τράπεζα και εξοργισμένη (η εφημερίς) έβγαλε πρωτοσέλιδο για κάποιον κο Κωστόπουλο (κουίζ: ποια είναι η τράπεζα;).
Γιατί βγήκαν οι κυρίες του πασόκ στον αγώνα; Σε τι λέτε να επενδύουν;
Μα στο (αυστηρώς προσωπικό) πολιτικό τους μέλλον, με τη στήριξη των επαπειλουμένων σήμερα ΜΜΕ....

Πιστεύω ότι ο ΓΑΠ αναγκάστηκε να πάει στο δημοψήφισμα, επειδή ότι, μα ότι και να έκανε, έτρωγε το βρισίδι της αρκούδας.
Η συμφωνία του κουρέματος είναι σαφέστατα υπέρ των συμφερόντων της χώρας. Και όμως και για αυτό καθυβρίστηκε και καθυβρίζεται πατόκορφα.
Άκουγα τον τυπικό Λαϊκιστή Αριστερό (δήθεν) να ωρύεται κατά του κουρέματος "επειδή θα φέρει νέα βάρη στο λαό" και σκεφτόμουν, ξέρει τι λέει άραγε και είναι ψεύτης ή δεν ξέρει τι λέει και είναι απλός βλαξ;
Oι πάντες σε ένα γενικευμένο ορχηστρικό βρισίδι, όπου ο καθένας όμως παίζει ό,τι σκοπό του έρχεται στο κρανίο. Ό,τι νάναι, αρκεί να είναι βρίσιμο, ακόμη και για τα σωστά.
Έβαλε λοιπόν και ο ΓΑΠ το ερώτημα στον λαό: Τελικά, τη θέλετε την συμφωνία, ΝΑΙ ή ΟΧΙ.
Το βρίσκω τίμιο ερώτημα. Πείτε "όχι" αν γουστάρετε καφενέ-μάγκες που γκαρίζετε χωρίς κόστος και αύριο θα έχουμε πτωχεύσει.
Συνειδητοποιούμε τι θα πει πτώχευση;
ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΟΥΜΕ;;;;; Εισάγουμε το 90% του κρέατος που τρώμε, δεν μιλάμε εδώ για μπιζού και στολίδια και ρούχα... Μιλάμε για είδη καθημερινής επιβίωσης, που ΜΑΣ ΛΕΙΠΟΥΝ.
Δεν λέω ποιος φταίει, είναι άλλη κουβέντα. Ο μπαμπάκας του ΓΑΠ (που τον υμνολογούν ακόμη και σήμερα τα βαθέος πασόκ αστέρια που φοβάμαι ότι θα ξαναρημάξουν τη χώρα) έχει βεβαίως-βεβαίως το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης για την καταστροφή του παραγωγικού ιστού της χώρας. Το χειρότερο είναι ότι, ως χώρα, μάθαμε να μην παράγουμε.

Εγώ θα ψηφίσω ΝΑΙ με δύο χέρια, εννοείται. Διότι δεν θέλω να πτωχεύσει η χώρα. Δεν θέλω κιόλας αυτό να μεταφραστεί σαν ψήφος εμπιστοσύνης στον ΓΑΠ, αλλά αυτό δεν το γλυτώνω.
Από την άλλη, βγήκαμε πάλι στη σέντρα διεθνώς...

Δημοψήφισμα σε τρεις μήνες βέβαια, είναι τεράστιο πρόβλημα. Αν ήταν να γίνει, έπρεπε να τελειώνει μέσα στο Νοέμβριο. Η περίοδος αβεβαιότητος παρατείνεται και αυτό το θεωρώ πολύ κακό.

Με τις εκλογές διαφωνώ επίσης. Εκλογές για έλθει τι; Ένας Σαμαράς που θα πρέπει να τα βρει με έναν λαϊκό πασόκο τύπου Παπουτσή;;; (θεός φυλάξοι)....
Με ενοχλούν και οι κριτικές του τύπου "έχει αγκιστρωθεί στην εξουσία"... Τέτοιες ώρες, εγώ που αρπάζομαι εύκολα και φεύγω, δεν θα έφευγα και εγώ.
Η κατάσταση είναι τρομακτικά επικίνδυνη, για τη χώρα ως σύνολο. Δεν παραιτείσαι τέτοιες ώρες, ούτε προκηρύσσεις εκλογές. Ο Βενιζέλος τις προκήρυξε το 1919 και τις συνέπειες τις ξέρετε.